Bo na głównej znów majtki, chyba weszły predakcji w krew, ale nie pochylę sie nad nimi z błyskiem w oku, bo działy sie rzeczy niezwykłe.

Otóż mówiłam kilka dni temu, że nabyłam topinambur - nabyłam, mogę udowodnić, bo dzięki bogom nie przyszło mi do głowy, żeby dziś przetworzyć całość, więc jest czemu fotkę machnąć, jakby kto chciał.
Nie miałam pomysłu na przetworzenie, ale gdzieś wpadło mi w bystre oczko zdanie "można usmażyć jak frytki" czy jakoś podobnie brzmiące. Banalne, prawda? Wrzucam małe topinamburki na duży olej i wuala, czary z mleka i jest kolacja.

Otóż niech Wam to nigdy nie przyjdzie do głowy.

Umyłam te maluchy, wysuszyłam, żeby olej nie pryskał, wrzuciłam i poszłam przed komputer, no bo co w końcu, same się usmażą, nie trzeba przy nich czujnej straży trzymać.

Teraz walczę ze sobą o to, jak opisać wrażenia akustyczne, bo z jednej strony jestem subtelna i wiośniana, czyli z ust korali padają mi wyłącznie kwiaty, ale z drugiej to naprawdę zdrowo pierdolnęło.

Tak, drogi Pamiętniczku. Topinambur wrzucony na olej w całości wybucha i odłamki sypią się na odległość ca 2 metrów. To dużo w pomieszczeniu zamkniętym. Do tej pory ślizgam się, wyjmuje kawałki topinamburów np z pudełka na biżuterię i dziwię się, jak dużo to jest.

Efekt, zdaniem małżonka, przyzwoity. O smaku mówię, nie o tym, że mamy na ścianach i meblach woal z kropelek tłuszczu.
O planach na resztę wieczoru w związku z tym nie ma sensu nawet myśleć, same się narzucają.

Idę jeździć na szmacie, słówko dnia i inne takie nastąpią, jak tylko ogarnę hacjendę.

Apdejt - zapomniałam, mam od wczoraj wesoły obrazeczek obiecany Bohaterpozytywnej. Oto on, proszę.
Zaległe słówko dnia - "obśliżony".
Jako rekompensata za opóźnienie publikacji notki ambitny przepis.