No co? Wszyscy znają to powiedzenie od dawna, więc nie ma co robić wielkich oczu, jest, jak jest.
A nyeco poważniej - jeśli faktycznie jesteśmy, tym, co jemy, to jestem chwilowo cukinią, a Mysz probiotykiem wymieszanym z serkiem "Bieluch". Bardzo grzeczną mam Mysz - wprawdzie rano, zaspana, pomyliła mój najmniejszy palec z pestką, ale natychmiast przeprosiła. Jeśli przestanie opychać się jak dzikus i waga nie przekroczy 40 g wystawię ją jednak w konkursie Mysz World.

Czeka mnie taki weekend, że dziękuję, postoję (acz przez kilka sekund najwyżej, bo roboty tyle, że nie ma kiedy załadować, czekają mnie 2 imprezy pod rząd). Za kilka h zamienię się w Gospodarną Dorotkę i będzie piekło. Się piekło. 3 chleby, chlebki pita albo paszteciki, ciasteczka wszystkomające i wielkie, zue brownie. W wolnej chwili od niechcenia zrobię hummus i parę innych drobiazgów, co za problem wkącu. Uczciwie dodam, że pozostałe Dorotki też nie będą się nudzić.
Za to potem spocznę na sięzląkłu i pozwolę panom prześcigać się w uprzejmościach.

And now for something completely different - oglądałam ostatnio program, w którym poinformowano widza (że niby mnie), że gdzieś na południu naszego pięknego kraju przyszły pan młody ocenia potencjalną pannę młodą pod kątem umiejętności zabicia gęsi, skubania pierza i upieczenia w całości (gęsi, nie pierza). U Tatarów panna młoda musi umieć robić pieriekaczewnik i ząbki na brzegach pierogów, a w Irlandii powinna smażyć idealne boxty, ale to akurat żaden problem. Natomiast nie miałabym szans na zamążpójście na południu, jestem zasadniczo dość słaba w zabijaniu. Poza grami, oczywiście, plakietka nadal aktualna.
Powoli dojrzewam do Assassin`s Creed, bo strasznie mi się podoba, jak Ezio Auditore (Dyziem zwany) skacze po murach - też tak chcę (choć niezmiennie jeszcze bardziej chcę być wilkołakiem).

Od gołych biustów i przyległości jest Brezly, więc z umiłowanego portalu pozwolę sobie podlinkować tylko to bo mi się kajdanki przypomniały i trochę się obśmiałam.

Z obrazeczków znalazłam jeden póki co, ale jest osłabiający i z brzydkimi słowami, więc wrzuciłam go sobie na FB i niech zajrzy ten ze znajomych, kto jest odważny, a czegoś, co nadaje się do zaprezentowania na blogasku, poszukam w wolnej chwili.

Apdejt mniejszy - zaczęłam od chleba, wyjęłam zakwas, zadzwoniła Mama, zapytała o jakiś przepis. Zawsze mnie to zdumiewa - to, że to Ona pyta mnie, bo to od Niej uczyłam się gotować i zawsze była i pozostała najlepiej gotującą osobą, jaką znam. Dziwnie jest myśleć, że Ona gotuje coraz mniej, bo z ręką po operacji trudno jej zrobić tyle, co kiedyś, a ja tak się rozszalałam kulinarnie i robię rzeczy, o których Mama nigdy by nie pomyślała, niektórych nigdy by nawet nie tknęła, np. owoców morza, a z drugiej strony - to Ona robi najlepsze ruskie pierogi na świecie. Z tych, które robię ja, jestem bardzo zadowolona, ale to nie TO. Stęskniłam się - za Mamą, za pierogami staram się nie tęsknić, bo to bez sensu, chyba nigdy już ich nie zrobi, może zrobię sama, kiedy pojadę do domu, a Ona podpowie, coś dorzuci, zobaczymy.
Nie wiem, jak pogodzić wszystkie plany wyjazdowe ani co z nich wyniknie, za miesiąc miałam lecieć do Londynu, ale Młody miał operację, więc nie wiem, czy zawracać mu głowę. Miałam jechać na zlot rodzinny z okazji przylotu wujka, ale wujek miał...tadaaam! tak, operację, i nie przyleci do Polski. (Pająks, coś czuję, że prędzej ja polecę na Florydę, niż Floryda przyleci do mnie - co świetnie zgrałoby się ze zlotem wannabe models u EFki i możliwością zrobienia tatuażu u Chrisa ;-)). Póki co jedyne w miarę (bo różnie może się poukładać) pewne wyjazdy to kilka blogowych spotkań w lecie, w tym fleszmob u Szyszki Mężatki.

Muj borze, byłam poważna przez chwilę tam, powyżej.
Jakoś przygasłam czy coś. Za dużo się dzieje.
Muszę z tym skończyć - wrzucam obrazeczek, reszta potem.
Ech, jo.