Planowałam wreszcie się wyspać, ale okoliczności przyrody ułożyły się tak, że musiałam zrobić jogurt oraz odbyć długą konwersację na FB, więc padłam na nos ok. 2 w nocy. Wcześniej stanowczo i uprzejmie poprosiłam Mysz, aby w drodze wyjątku nie budziła mnie o żadnej porze.
Musiało ją to trwale rozśmieszyć, bo wyglądała na szczerze ubawioną, kiedy zaczynała biegać o 7.01 rano.

Nic to, i tak z wyspania się wyszłoby niewiele, gdyż o 9.20 rano w Polsce odebrałam telefon od sąsiadkoleżanki, przemiłej, aczkolwiek niewyspana jestem towarzyska bardzo tak sobie. Koleżankę zeswatałam jakiś czas temu z zaprzyjaźnionym panem - ona szukała gitarzysty z intelektem, on długowłosej blond z poczuciem humoru, poznałam ich ze sobą i dzięki bogom wyjadają sobie z dziobków już trzeci m-c.
Odebrałam, w słuchawce nerwowy głos Zosieńki, że jest tak zdenerwowana, że nie może mówić, po czym zaczęła mówić (i mówić, i mówić...) co następuje mniej więcej:
Z - Mam problem, nie wiem, co się dzieje, ale chyba coś poważnego...
Ja - No to mów, co się stało się.
Z - Wiesz, co było wczoraj?
Ja - Noo...Wtorek, tak?
Zosia - Walentynki były przecież!
Ja - A, fakt. I co, J. zawiódł?
Z - Skąd, cudowny wieczór, kwiaty i wszystko.
Ja - No to w czym problem?
Z - A mogę na żywo? Wpadłabym na kawę za 5 min.

Niezbędne do przypudrowania noska pół h później miałam w drzwiach Zośkę - wzrok dziki, suknia plugawa...Nie, to nie tak szło. Zoś trochę przybita, dostała kawę, pytam, co strasznego się stało, skoro Walentynki bardzo udane, a były zaledwie wczoraj.
Z - No i miał zadzwonić rano i nie zadzwonił...
Ja - Zoś, bój sie Buki, patrzyłaś na zegarek? (było parę min przed 10.00)
Z - No i co? Rano to rano, poza tym na pewno już wstał bo miał rano coś załatwić.
Ja - No to może to załatwia, w jakimś urzędzie czy coś?
Z - Nie wydaje mi sie, raczej coś się zepsuło i chyba nawet wiem, co..(/dramat mode on)
Ja - ?
Z - Wczoraj jak wstawałam z fotela to się tak śmiesznie potknęłam i on się roześmiał, wyszłam na jakąś niezgrabną babę i się zniechęcił chyba...
Ja - Ja pierniczę, Zośku, nie bądź pipą z drewna, czy on się nigdy nie potknął? To się zdarza w najlepszych rodzinach przecież!
Z - No potknął sie, też śmiesznie było...
Ja - I co, pożegnasz go z tego powodu?
Z - No co Ty, to było urocze nawet, ale może moje potknięcie nie było...
Ja - Dobra, dość. Dzwonię.

Wybieram nr J., J. odbiera, witam się wesolutkim:
Ja - Witam pana serdecznie na antenie naszego radia, bierze Pan udział w konkursie, nagrodą jest wycieczka do Lichenia, aby wziąć udział w losowaniu musi pan tylko odpowiedzieć na jedno proste pytanie - czy Pańskim zdaniem petting powinien zostać zakwalifikowany jako sport na olimpiadę letnią czy zimową*?
J - (chwila przerwy, odgłos dyskretnego duszenia się) Dobra, wiem, że to ty, gupia, nikt inny nie wyskoczyłby z czymś takim. Mów do mnie głośno, na poczcie jestem (tu kopnęłam Z. w kostkę w ramach "a nie mówiłam").
Ja - A tak ogolnie dzwonię zapytać, co u Ciebie, u Was.
J - Zalatany jestem, przesyłkę usiłuję odebrać od pół h, poza tym jakoś się kręci, a u nas? No jak ma być, dobrze jest, świetna dziewczyna, docieramy się powoli. O, mój numerek, oddzwonię po koncercie albo jutro, bo dzień mam ciężki, ciao.

Kopnęłam Zośkę jeszcze raz, dla pewności, że dotarło, Zoś szczęśliwa, J powiedział przecież, że jest "świetna", że się układa. Wyszła z lekkim serduszkiem.
Kwadrans później dostaję smsa "On powiedział, że się "docieramy" - to znaczy że nie jest mu ze mną dobrze i są jakieś tarcia?"
Kurtyna.

Zastrzegam, że mam zgodę Zośki na opisanie dramatycznej sytuacji i że w dni wolne od bycia zaświergoloną jest poważną, rozsądną osóbką, bardzo mądrą, na stanowisku itp. Zakochanie różne rzeczy robi ludziom w głowę, ale i tak polecam.

* stosowane kilka razy, działa bez pudła, polecam z zastrzeżeniem, że są osoby, ktore pytanie traktują poważnie nieświadome (albo udające, że wiedzą), co oznacza "petting" - z rozrzewnieniem wspominam zwłaszcza pewnego starszego pana, który stwierdził , że zdecydowanie trzeba petting zakwalifikować na lato, bo "w słońcu tak ładnie wygląda, kiedy panie nóżkami machają" - w efekcie burzy mózgów obstawiamy, że chodziło o gimnastykę artystyczną albo pływanie synchroniczne. Pan mnie podrywał bezczelnie w ogródeczku piwnym, więc mu się należało - żeby nie było że złośliwie atakuję pettingiem miłych staruszków, bo bez przesady.

Dorzucę tytułowy "PIEP". Pochodzi on z instrukcji pulsometru z opaską na klatkę piersiową, do nabycia w Lidlu. Cytuję - "[...] po opuszczeniu zakresu tętna zadzwoni sygnał "PIEP-PIEP...PIEP-PIEP...PIEP-PIEP". Jeśli pańskie tętno osiągnie 99% maksymalnego tętna, albo go przekroczy, zadzwoni alarm maksymalnego tętna "PIEP-PIEP-PIEP-PIEP-PIEP".

Kurtyna vol.2, miłego dnia Państwu, mnie ten dzien już zdążył osłabić, a jeszcze się porządnie nie zaczął. PIEP.

Apdejt  - dziś Dzień Kota jest, nie czy tak? Whatever, jest obrazeczek z cicikiem.
I może jeszcze ten, bez cicika.
Pora na mysi zastrzyk, trzymajcie kciuki, wrócę z ręką albo...albo z dwiema, o.